0 نظر

صدور گواهینامه ایزو در حوزه آب و هوا نیز وارد شده است. این استاندارد به شکل گواهینامه ایزو 1-19926 در ماه ژانویه سال میلادی جاری یعنی 2019 به مرحله ی تدوین درآمده است.

گواهینامه ایزو 1-19926 می تواند با ورود به حوزه ی آب و هوایی، مناطق آب و هوایی را تحت پوشش و مدیریت خود درآورده و در بخش پیش بینی آب و هوا استانداردهایی را اعمال نماید.

موارد تحت پوشش گواهینامه ایزو 1-19926

موارد زیر تحت پوشش گواهینامه ایزو 1-19926 قرار می گیرند:

– مرز بندی مناطق جغرافیایی

در این استاندارد مناطق جغرافیایی با دسته بندی های همگون و تاثیرپذیری مشترک از شرایط جوی، گروه بندی می شوند. این گروه بندی برای شکل گیری تصمیم گیری ها و خارج کردن گزارشات آتی به کار برده می شود.

– دسته بندی ابرها و شکل گیری آن ها

دسته بندی ابرها چیزی ست که در خود صنعت هواشناسی نیز کاربرد دارد. ایزو به این دسته بندی قوامی دوباره بخشیده و آن را تحت یک لوای کلی گروه بندی می کند.
در گروه بندی ایزو 1-19926، کلیه سازمان های هواشناسی یا پیش بینی هوا موظف هستند که از این ساختار پیروی کرده و تحت یک زبان مشترک به تفسیر فضای جوی و آب و هوایی کره ی زمین بپردازند.

– ارزیابی شرایط محیطی

شرایط محیطی هر منطقه جغرافیایی که در بند اول مورد لحاظ قرار گرفت، موضوع دیگری ست که در این استاندارد ایزو به آن پرداخته می شود. شرایط محیطی خاص هر منطقه، فارغ از این که تا چه اندازه در بازه ی تغییرات قرار داشته باشد، سنجیده و باید طبق معیارهای ایزو به ثبت برسد. بدون ارزیابی شرایط محیطی، صدور گواهینامه ایزو 1-19926 نمی تواند دسته بندی درستی در اطمینان بخشی خود ایجاد نماید.
به واقع این شرایط محیطی هستند که بسیاری از فاکتورهای آب و هوایی را تحت تاثیر خود قرار می دهند.

 

گواهینامه ایزو 1-19926

گواهینامه ایزو 1-19926

 

– گازهای گلخانه ای (اندازه گیری و مبدأ سنجی)

اندازه گیری گازهای گلخانه ای یکی از اصلی ترین محورهای این استاندارد ایزو به شمار می رود. بدون چنین موردی به طور کلی هدف استاندارد ایزو 1-19926 زیر سوال قرار می رود.

– اندازه گیری میزان بارش

اندازه گیری میزان بارش مورد دیگری ست که در این استاندارد به آن پرداخته می شود. میزان بارش در مناطق جغرافیایی مختلف طبق یک متوسط اندازه گیری شده و در شاخصه های آن جای می گیرد.

– تعیین مناطق پربارش

مناطق پربارش در این گواهینامه ایزو مشخص شده و باید به شکلی دیگر اندازه گیری های آن ها به نسبت میزان پربارشی مورد ممیزی قرار بگیرد.

– تعیین مناطق دچار خشکسالی

در تقابل با مناطق پربارش، مناطق دچار خشکسالی را داریم. این مناطق به شکلی ویژه تحت نظر قرار گرفته و آثار خشکسالی در آن ها مورد بررسی و آنالیز قرار می گیرد.

– پیش بینی خشکسالی و اندازه گیری

بر همین اساس پیش بینی خشکسالی و اندازه گیری بسامدهای آن را داریم. ایزو با ورود به مبحث اندازه گیری احتمالا بروز خشکسالی در سال های آتی، الزاماتی را جهت آمادگی برای مقابله و رویارویی با چنین شرایطی ارائه می دهد.
این گواهینامه استاندارد همان طور که گفتیم در حال تدوین بوده و ریز الزامات آن پس از انتشار مشخص می گردد.

به اشتراک گذاشتن این مطلب
منبع: